Dear Friends

DF 62 - Ian Gillan & The Javelins 2018

2018

Drodzy Przyjaciele,

Oto ja z The Javelins na zdjeciu z 1964 roku.

Pod koniec sierpnia ukaze sie nasz nowy album z piosenkami Howlin' Wolfa, Raya Charlesa, Bo Diddleya, Chucka Berry'ego, The Coasters i innych wykonawcow z tego okresu. Numery te pochodza z naszej dawnej setlisty.

O nowej plycie mozna przeczytac juz sporo w innym miejscu, wiec wspomne jedynie, ze powrot do tych utworow byl dla mnie ogromnym przezyciem. Podobnie dla kolegow z zespolu, czyli Gordona Fairminera (gitara prowadzaca), Tony'ego Tacona (gitara rytmiczna), Tony'ego Whitfielda (gitara basowa) i Keitha Roacha (perkusja).

Chlopaki nagrali podklady do 16 piosenek w dwa dni. Trzeciego i czwartego dnia dogralismy solowki i moje wokale. Na zakonczenie, piatego dnia, nakrecilismy kilka filmow promocyjnych.

Sluchajac zmiksowanych nagran, ktore wlasnie otrzymalem, usmiecham sie szeroko. To nie sa piosenki w stylu 'retro'. Calosc brzmi bardzo autentycznie, jak by te piosenki pochodzily sprzed 55 lat. OMG!

Dziekuje bardzo Maksowi Vaccaro i jego wspanialej ekipie z Edel/e-a-r Music za nieustajace wsparcie; oraz Eike'owi Freese'owi ze studia Chameleon w Hamburgu za otwartosc i zrozumienie dla naszego projektu, jak rowniez za wyjatkowe umiejetnosci techniczne, dzieki ktorym udalo sie uchwycic muzycznego ducha tej niecodziennej sesji.

Juz niedlugo sami bedziecie mogli posluchac efektow naszej pracy.

Pozdrawiam,

Ian Gillan

Copyright © Ian Gillan 2018


Historia The Javelins od 1962 roku - opowiada Tony Tacon

Tony Tacon i Keith Roach mieszkali w Hayes, Middx. na tej samej ulicy. Przyjaznili sie juz od kilku lat.

1961

Tony Tacon uczyl sie gry na gitarze juz jako uczen Bishopshalt School w Uxbridge. Zachecil go do tego kolega z klasy, Nick Simper, ktory zreszta sprzedal Tony'emu pierwsza elektryczna gitare. Nick gral juz na gitarze i prowadzil w Hayes wlasny zespol.

Poczatek 1962

Wspolny znajomy, Mansell Reece, zaprosil Tony'ego, aby ten dolaczyl do jego zespolu jako gitarzysta rytmiczny. Po kilku probach grupa dala pierwszy koncert, ktory skonczylby sie katastrofa, gdyby nie obecnosc Keitha Roacha (wowczas grajacego juz troche na perkusji) oraz Nicka Simpera (to on wypozyczyl zespolowi Reece'a sprzet). Obaj wskoczyli w pewnym momencie na scene, aby ratowac koncert.

Niedlugo po tym Tony i Keith postanowili zalozyc wlasny zespol. Mansell Reece zniknal z widoku, a Nick Simper niebawem dolaczyl do pierwszego skladu Deep Purple.

Rozpoczely sie przesluchania, ktore Tony i Keith organizowali w piatkowe wieczory w jednej z klas szkoly w Pinkwell, w Hayes. Jako gitarzysta dolaczyl wkrotce Gordon Fairminer. To wlasnie on polecil basiste Tony'ego Whitfielda.

Wokalista zostal Ron Dormer, chlopak jednej z kolezanek ze szkoly. W ten sposob narodzil sie zespol Ronnie and the Hi-tones.

Wiosna/wczesne lato 1962

Grupa w tym skladzie szlifowala swoje umiejetnosci kazdej niedzieli w pomieszczeniu na tylach klubu mlodziezowego w St. Dunstan's (Cranford, Middx). Uklad byl taki, ze w zamian za udostepnienie pomieszczenia zespol dawal po kazdej probie krotki koncert dla dzieciakow z klubu. Grupa dawala wystepy na przemian z innym zespolem - The Moonshiners, w ktorym spiewal Ian Gillan vel Garth Rockett.

The Hi-tones szybko zdali sobie sprawe, ze muzycznie sa lepszym zespolem. Moonshiners mieli za to znacznie lepszego wokaliste.

Nie bylo innego wyjscia. The Hi-tones postanowili zlozyc Ianowi Gillanowi propozycje dolaczenia do zespolu.

Poznym latem 1962 roku Tony Tacon umowil sie z kumplem, ktory mial rower-tandem. Razem pojechali pewnego sobotniego ranka do domu Iana w Heston. Na miejscu mama Iana powiedziala im, ze syn poszedl do cukiernii na rogu Henley i to wlasnie tam Tony zaprosil Iana na probe the Hi-tones w domu pianisty Dave'a Bone'a.

Plany the Hi-tones spelnily sie. Ian zdecydowal sie do nich dolaczyc. Niebawem grupa przybrala nowa nazwe: Jess Gillan i The Javelins. Grupa z nowym wokalista dawala koncerty w St. Dunstan's jeszcze przez kilka kolejnych miesiecy.

Managerem zespolu zostal ojciec Gordona, Harry, wspierajacy mlodych muzykow od samego poczatku. Z powodzeniem zalatwial koncerty i chetnie uzyczal wlasnego samochodu, Forda Consula. Kiedy Keith ukonczyl 17 lat, zrobil prawo jazdy. Zespol kupil wtedy starego pocztowego vana, ktorego nowomianowanym kierowca zostal Keith. Harry skoncentrowal sie wtedy na organizowaniu wystepow i pracy biurowej.

Od stycznie 1963 roku The Javelins grali regularnie w ka┐dy czwartek w Wistowe House przy Church Road, w Hayes, poczatkowo za 2,5 funta. Do grudnia 1964 roku ich stawka wzrosla do 9 funtow. Dzieki stalemu zarobkowi grupa mogla sobie pozwolic na zakup nowego, choc uzywanego sprzetu.

Od maja 1963 roku The Javelins mieli kolejne stale zlecenie. Co piatek mozna ich bylo posluchac w pubie The Lord Palmerston przy Staines Road, w Hounslow. Poczatkowo dostawali tam 5 funtow za wieczor. Kiedy rok pozniej zespol zagral tam swoj ostatni koncert, ich gaza wynosila juz 8,5 funta.

Miedzy pazdziernikiem 1962 a grudniem 1964 roku The Javelins zagrali ponad 200 koncertow, glownie wokol Londynu i w rodzinnych stronach. Wystepowali przede wszystkim w klubach, pubach, salach tanecznych i na prywatnych imprezach. Grajac przeboje z lat 50. i 60., zarowno rock n' rolla, jak i rhythm n' bluesa, zespol cieszyl sie duzym wzieciem i byl czesto zapraszany na powrot w te same miejsca.

W 1964 roku grupa przesiadla sie ponadto z niebieskiego pocztowego vana do srebrnego Morrisa J4.

Jeden z bardziej pamietnych koncertow grupy odbyl sie 17 sierpnia 1963 roku w hotelu Station, w Richmond, w Surrey. The Javelins wskoczyli tam wtedy w ostatniej chwili w miejsce The Rolling Stones.

22 listopada 1963 zespol gral w klubie tennisowym w Harrow, kiedy do muzykow dotarla informacja o zabojstwie prezydenta Kennedy'ego. Pomiedzy kolejnymi setami grupa sledzila najswiezsze doniesienia naplywajace z Dallas.

Ponadto, 9 maja 1964 roku zespol wyruszyl z przystani Hammersmith na wyjatkowy koncert na lodzi, ktora odbywala kurs wzdluz Tamizy.

19 czerwca 1964 roku The Javelins zostali wyroznieni pierwsza nagroda w konkursie dla mlodych zespolow w Essoldo Cinema, w Hayes. Keith do dzisiaj zachowal posrebrzany puchar, ktory wreczono wtedy grupie!

Ian opusci The Javelins pod koniec listopada 1964 roku po koncercie w Botwell House, w Hayes. Otrzymal propozycje dolaczenia do innego miejscowego zespolu, Wainwright's Gentlemen. Jego dotychczasowa grupa rozpadla sie niedlugo potem.



Instrumenty i sprzet, ktory The Javelins uzywali pomiedzy latem 1962 a grudniem 1964 roku. Wzmacniacze: Vox, Fender, Selmer i Marshall (jeden z pierwszych wzmiacniaczy Marshalla!).

Zestaw efektow Watkins Copicat. Glosniki kupione od Cliffa Bennetta.

Instrumenty:

Gordon: gitary Burns Sonic, a nastepnie wisniowy Gibson 335.

Tony T: na wpol akustyczna gitara Hofner Club 40, a nastepnie blekitny Fender Stratocaster.

Tony W: na wpol akustyczny bas firmy Framus, elektryczny, potem czerwony bas Framus, a nastepnie czerwony Fender Jazz Bass.

Keith: pierwszy zestaw perkusyjny nieznanej firmy, nastepnie rozowy zestaw Premier ze sklepu Jima Marshalla, ktorego poprzdnim wlascicielem byl Mitch Mitchell.


Powrot do:
return to DF index